یادگار علی

نگاهم کن که چشمانت قشنگ است صدایم کن که دل در سینه تنگ است مرا با خود ببر آنسوی غربت که اینجا شیشه هم از جنس سنگ است... ....

ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ !ﭼﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺁﯾﺪﺍﯾﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺻﻮﺭﺗﻢ ﻣﯽ ﺩﻭﯾﺪﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎ ﺑﻮﺩﻥِ ﺗﻮﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ !ﭼﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ ﺑﺎﺯﯾﮕﻮﺵ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪﻭﻗﺘﯽ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪﯼ .ﭼﺸﻢ ﺑﮕﺬﺍﺭﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪﻟﺒﺨﻨﺪ ﺭﻭﯼ ﺻﻮﺭﺗﻢ ﺑﺪﻭﺩﻭ ﻣﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺷﺪﻥﭘﺸﺖ ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﻫﺎﯼ ﺗﻮﺑﺎﺯﯾﮕﻮﺷﯽ ﮐﻨﻢ .ﺗﻤﺎﻡِ ﻣﻦ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﯽ ﺷﻮﺩﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯ ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﮑﻨﯽﻭ ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﻢ ﻟﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯ ﻓﮑﺮ ﻧﮕﻔﺘﻦ ﺑﮑﻨﯽ .ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﮏﯾ ﺑﺎﺭﺑﺎﻭﺭ ﺑﮑﻨﻢﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺟﻤﻊ ﻣﯽ ﺷﻮﯼﻭ ﻻﺑﻪ ﻻﯼ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻮﺩﻧﺖﻟﺤﻦ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﯾﺴﺘﻦ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ .ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦﭼﻪ ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯿﺖﺗﺎﺏ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﻗﺼﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺭﺍ.ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﻗﺼﻪ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﯽﺧﻨﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪﻭ ﻟﺤﻦ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﻫﻢ...